Waar blijft de steun voor zelfstandig verpleeg- en zorgkundigen?

Waar blijft de steun voor zelfstandig verpleeg- en zorgkundigen?

Zelfstandig thuisverpleegkundigen en andere zorgverstrekkers. Ze gaan nu nog een stap verder in deze gezondheidscrisis, maar het vangnet dat hen ondersteunt vertoont grote gaten.

Ik krijg vaak de vraag hoe het nu gaat met onze verpleeg- en zorgkundigen. Meestal wordt de vraag aangevuld met: ‘…want ze hebben het waarschijnlijk niet gemakkelijk’. Mijn antwoord is dan meestal: ‘Ze doen wonderen en wij proberen hen daarbij te helpen; ze trekken hun plan maar het is moeilijk.'

Er is vooral veel beweging rond bescherming van loontrekkenden die al dan niet thuiswerken. Dat is goed, maar is het te veel gevraagd om duidelijkheid te krijgen voor de duizenden zelfstandig verpleeg- en zorgkundigen die vandaag volop risico lopen. Is het te veel gevraagd om hen te zeggen dat de erkenning als beroepsziekte van een covid-19 besmetting weinig betekent voor zelfstandigen? Is het te veel gevraagd om hun sociaal statuut wat inhoud te geven?

We zijn in week 3, na de invoering van de strengere corona-maatregelen en het applaus voor onze zorgverstrekkers begint alles een beetje te verstillen. Het blijft ook stil op alle fronten als het gaat over het financiële ruggensteuntje voor die ‘helden’ die blijven werken in deze moeilijke omstandigheden.

We weten niet of de piek van het aantal bijkomende besmettingen in zicht is, maar de thuiszorg maakt zich op voor een volgende fase: het organiseren van zorg aan patiënten waarvan we weten dat ze besmet zijn met het covid-19 virus. Officieel is de naam voor dergelijke zorg ‘cohortzorg’ en ‘schakelzorg’, maar het komt er op neer dat er afzonderlijke zorgsystemen opgezet worden om de zorg te organiseren voor mensen die ‘het’ virus opliepen. Cohortzorg als ze thuis of in een woon-zorgcentrum verblijven, schakelzorg als ze niet thuis kunnen blijven maar ook niet (meer) in het ziekenhuis zijn.
Thuisverpleegkundigen en zorgkundigen zijn op dat moment meer dan ooit kwetsbaar en moeten zich op een juiste manier beschermen. Laat net dat niet evident zijn: er is schaarste aan beschermmateriaal. Schaarste doet prijzen stijgen en werkt als een magneet op mensen die munt willen slaan uit deze crisis. Jammer, maar het is zo.

Verpleeg- en zorgkundigen werken meer dan ooit samen in deze nieuwe zorgvormen. Grote en kleine diensten en dito praktijken beseffen dat alle mankracht nodig is om gecoördineerd deze crisis aan te pakken. Ze gaan bedachtzaam om met beperkte middelen en helpen elkaar. Maar schaarste biedt opportuniteiten voor sommigen; het biedt kansen voor profileringsdrang en die worden dan ook gegrepen. Verpleeg- en zorgkundigen die in alle stilte (meer dan) hun werk doen worden niet gezien. Jammer, maar het is zo.

Personen die in de zorg stapten onder het statuut van zelfstandigen zijn extra kwetsbaar. Ze hebben amper bescherming van hun inkomen en als ze uitvallen komen ze terecht in een zeer broos opvangnet. Het net vertoont grote gaten en veelal komt het er op neer dat ziek vallen voor deze zelfstandige zorgverstrekkers gelijk staat aan een bijna totaal inkomensverlies. Deze crisis slaat hard toe bij iedere zorgverlener, maar slaat harder toe bij zelfstandige zorgverleners: geen werkloosheid, geen beroepsziekte. Jammer, maar het is zo.

Vragen wij onmogelijke zaken? Neen
Kan er dan iets gedaan worden aan deze problemen? Zeker.

De kosten van bescherming lopen op en het risico stijgt.

Beste overheden, waar blijft die belastingvrije risicopremie voor zelfstandige thuisverpleegkundigen die niet kunnen genieten van economische werkloosheid en waar de voordelen van een erkende beroepsziekte amper spelen? Waar blijft die bijkomende vergoeding voor het sociaal statuut van de zelfstandige thuisverpleegkundige?
Zelfstandig thuisverpleegkundigen gaan nu nog een stap verder in de corona-crisis, met een minimaal vangnet en het risico op bijna totaal inkomensverlies. Er wordt nu nog meer gevraagd van hen. Ze moeten én hun gewone zorgen doen én helpen in schakelzorgcentra. Beste overheden: is een klein gebaar te veel gevraagd? Of gaan we blijven applaudisseren en alles laten zoals het is?

Applaus mag, oplossingen hebben we nog liever.

In naam van de zelfstandig verpleeg- en zorgkundigen.
Willy Vertongen
CEO Mederi

Bij Mederi vinden we dat onze verpleeg- en zorgkundigen meer verdienen dan enkel uw respect. Daarom staan wij niet aan de zijlijn maar willen we hun belangen blijven behartigen. Ontdek wat wij doen op www.mederi.be.

#togetherwefight #thuisverplegingtegencorona

Gepost op 01 apr 2020

Andere nieuwsartikels