Respect voor zorg is niet alleen nodig tijdens een crisis

Respect voor zorg is niet alleen nodig tijdens een crisis

De discussie of België en/of Vlaanderen de coronacrisis goed heeft aangepakt is volop aan de gang. De zorgsector kijkt echter al verder en wil dat de crisis een hefboom wordt om betere werkomstandigheden te onderhandelen. Maar wat betekent dat ? Meer verdienen, meer handen aan het bed, meer respect, meer ... ?

Wat zeker is, is dat de zorgsector kraakt in zijn voegen en dat is niet recent. In een bericht van Voka (09/03/2020 en dus net vóór de crisis) stond al te lezen: voor elke werkzoekende verpleegkundige staan 3 banen te wachten en voor hoofdverpleegkundigen is het nog erger. DE vraag is dan natuurlijk: hoe komt dat?

Hoe komt het dat er te weinig studenten kiezen voor de richting verpleegkunde? Hoe komt het dat er in België 20.000 mensen zijn met een diploma verpleegkunde, die momenteel niets in de zorg doen ?
Het zou te eenvoudig zijn om dit enkel toe te wijzen aan de (te lage) verloning. Er is meer aan de hand.

We moeten durven de vraag stellen welk beeld de maatschappij heeft over ‘werken in de zorg’. Kwam het applaus er omwille van de onmenselijke inzet van zorgverleners, gesterkt door de beelden en communicatie hieromtrent? Indien ja, is dit het beeld dat er zal voor zorgen dat er morgen meer mensen kiezen voor de zorg?

Onze overheden hebben vandaag, samen met ons, de moeilijke opdracht om er voor te zorgen dat er meer mensen voor de zorg kiezen. Dat kan maar op één manier: door werken in de zorg terug tot een professioneel haalbare zaak te maken, die mensen motiveert. Het zou jammer zijn dat de huidige acties het tegendeel bewijzen en mensen afschrikt om te kiezen voor een job in de zorg. Het vluchtige applaus moet vervangen worden door een blijvend respect voor de zorgverleners.

Verpleegkundigen, en wat ons betreft zeker ook thuisverpleegkundigen, hebben getoond dat zij de motor van de zorg zijn. Ze zijn dat in gewone omstandigheden, maar nog duidelijker tijdens crisisperiodes. Zij hebben getoond dat ze breed inzetbaar zijn en in alle luwte zorgden ze er voor dat de grootste groep kwetsbare ouderen thuis de juiste zorgen kregen. Geen dagelijkse tv-optredens, geen bijkomende agenda’s, gewoon zorgen dat hun patiënten op de best haalbare manier door deze crisis konden geraken.

We hebben er dus als maatschappij alle belang bij dat het beroep van verpleegkundige/zorgkundige voldoende aantrekkelijk is om er voor te studeren, er aan te beginnen en vooral om het op een duurzame manier te blijven doen.
We herhalen het graag: verpleegkundigen zijn hoog opgeleide professionals die van aanpakken weten en zich niet laten afschrikken om verder te gaan waar anderen stoppen. Tegenover een hoog opleidingsniveau, zware en onregelmatige werkomstandigheden moet een correcte vergoeding staan.

We hadden het beloofd aan het begin van de coronacrisis: Mederi zal er voor zorgen dat het thema van een faire vergoeding voor het harde werk van de thuisverpleegkundigen niet vergeten wordt.
Wel beste overheden: belofte maakt schuld. Dit is het begin van een lange reeks om u er aan te herinneren dat er na het applaus nog iets duurzaams moet volgen: een faire vergoeding voor de geleverde prestaties van de (zelfstandig) thuisverpleegkundigen.

Wij waarderen nu al dat er politieke inspanningen werden geleverd om het wetsvoorstel voor 'meer handen aan het bed' ook van een evenredig budget te voorzien om verpleegkundigen die uit het beroep stapten, aan te moedigen om terug als (zelfstandig) verpleegkundigen aan de slag te gaan. Een wetsvoorstel dat daadwerkelijk het probleem aanpakt en waar we vanuit Mederi onze volledige medewerking aan verlenen. Het voorstel werd dinsdag goedgekeurd in de Commissie Sociale Zaken en deze nieuwe instroom zal meer dan nodig zijn.
Er zullen echter ook aanpassingen nodig zijn die er op een duurzame manier voor zorgen dat de huidige zorgverleners hun job als aangenaam en haalbaar ervaren. We zullen vanuit Mederi steeds op een constructieve manier meehelpen om problemen aan te pakken, dat zit in ons DNA.

Om dit duurzaam effect te creëren en de prachtige job van (thuis)verpleegkundige en zorgkundige het imago te geven die het verdient hebben we echter het respect van de samenleving nodig. Als de samenleving respect toont voor zorgverleners voelt zowel de zorgverlener, de patiënt als de (potentiële) student dat.
Dat respect, daar moeten we met zijn allen aan werken. #wearemederi

Gepost op 23 juin 2020

Autres nouvelles