Laten we beginnen met het niet langer over verpleegsters te hebben maar over verpleegkundigen

Laten we beginnen met het niet langer over verpleegsters te hebben maar over verpleegkundigen

De Dag van de Verpleegkundige in het Jaar van de Verpleegkundige: 12 mei 2020 had alles moeten hebben om het beroep van verpleeg-en zorgkundige positief in de kijker te zetten.

Het is echter wat anders gelopen. Een virus is erin geslaagd te realiseren wat 20 jaar lang niet lukte: de volle aandacht naar het belang van de zorg trekken. Of tenminste: de aandacht trekken naar die zaken die in de zorg zijn verwaarloosd, fout gegroeid en die zich niet lieten rechtzetten binnen deze enkele weken crisis.

Vele verpleeg- en zorgkundigen zijn moe en hebben nood aan een adempauze. De huidige COVID-19-statistieken laten wat ruimte voor een positieve gedachte en er is terug wat hoop. Tegelijk zijn vele verpleegkundigen terecht fier op hun beroep en de manier waarop ze de afgelopen acht weken gehandeld hebben. Ze zijn fier op hun afdeling, fier op hun praktijk, hun collega’s en af en toe een beetje op zichzelf. Ze hebben dingen gerealiseerd die velen niet voor mogelijk hielden. Ze hebben mensen gered, ze hebben mensen bijgestaan in de moeilijkste momenten van hun leven en hun titel van verpleegkundige alle eer aangedaan. Ze hebben geschitterd in alle bescheidenheid en vooral heel begripvol en professioneel gehandeld. Ze hebben er zelfs mee voor gezorgd dat de zorg in dit land overeind bleef, ondanks alles. Verpleegkunde: sommigen noemen het een roeping, voor de meesten is het gelukkig een professionele keuze. Een professionele keuze voor een zorg die vandaag op zijn limieten botst.

We hebben van zorg een zorgfabriek gemaakt die krom staat van de bureaucratie, een te hoge werkdruk oplegt en hierdoor te weinig voldoening geeft aan diegenen die er ooit voor kozen om er hun beroep van te maken en diegenen die er ongewild moeten beroep op doen.

De zorg zal moeten heruitgevonden worden.

Alle aandacht ging tijdens de crisis naar de ziekenhuizen. Terechte aandacht, maar zorg is meer dan ziekenhuizen. Dag na dag moest de rest van de zorgsector alarmkreten de wereld insturen om niet vergeten te worden. Dag na dag moest er in onduidelijkheid gewerkt worden. Florence Nightingale kan dit niet gewenst hebben, dit was niet het resultaat dat ze toen voor ogen had.

Velen dachten dat een regionalisering van een groot deel van de gezondheidszorg ‘de’ oplossing zou zijn. Het heeft echter niet geleid tot een vertrouwenwekkend beheer van deze coronacrisis. We moeten nu vooral leren uit de fouten. Nadenken hoe het beter zou kunnen is voor vandaag en niet voor morgen. Het is onze plicht om te leren uit onze fouten.
We twijfelen er geen seconde aan of er zaken zullen veranderen. Het zal zo zijn. Verandering zit soms in kleine dingen.

Laten we al eens beginnen met het over verpleegkundigen te hebben en niet langer over verpleegsters en verplegers. Laten we beginnen de gezondheidszorg iets breder te zien dan een ziekenhuis. Laten we stoppen om over een roeping te praten en laten we erkennen dat we hier met professionals te maken hebben die correct moeten gewaardeerd worden.

Als we de huidige zorgorganisatie in vraag durven stellen en samen zoeken naar een haalbare en motiverende zorg voor patiënt en zorgverlener, is er een wervende toekomst voor diegenen die overwegen om te kiezen voor de mooiste job die er is: zorgen voor anderen.

Dan kan 2020 toch nog het Jaar van de Verpleegkundige worden.

We willen onze grootste dank, respect en waardering uiten, want vandaag staan de verpleeg- en zorgkundigen er terug. Beter dan ooit.

Gepost op 12 mai 2020

Autres nouvelles